Meerwaardebelasting. Het woord alleen al doet bij veel ondernemers en beleggers de wenkbrauwen fronsen. Toch is het goed om het debat even te ontmijnen en vooral te nuanceren.
Ja, er ligt vandaag een wetsontwerp op tafel dat voorziet in een belasting op meerwaarden op financiële activa die worden gerealiseerd vanaf 1 januari 2026. In de huidige teksten wordt uitgegaan van een basistarief van 10%, met in de wandelgangen al stemmen die spreken over mogelijke verhogingen in de toekomst. Maar: de wet is nog niet gestemd en nog niet gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad (op 20.01.2026)
Met andere woorden: dit is het moment om te begrijpen waar we staan — niet om conclusies te trekken alsof alles al vastligt.
Wat vaak over het hoofd wordt gezien, is dat België vandaag al meerdere vormen van meerwaardebelasting kent. De nieuwe regeling komt daar dus bovenop, niet in de plaats ervan.
1. Meerwaarden die vandaag al belastbaar zijn (33%)
Abnormaal beheer is géén belastingvrij spel. In principe zijn meerwaarden op aandelen in het kader van het normaal beheer van het privévermogen belastingvrij. Maar wie buiten dat kader treedt — door speculatie, excessieve risico’s of transacties die economisch niet meer als “normaal” aanvoelen — kan worden belast op 33% als divers inkomen (plus gemeentebelasting).
Interne meerwaarden: al jaren een aandachtspunt
Daarnaast bestaan de zogenaamde interne meerwaarden. Denk aan de verkoop van aandelen aan een vennootschap binnen dezelfde controle- of invloedsfeer. Economisch blijft de meerwaarde “in huis”, en precies daarom beschouwt de fiscus dit niet als een klassieke beleggingstransactie. Resultaat: 33% belasting, vandaag én morgen.
Dit is geen nieuwe fiscale spitsvondigheid, maar een bestaand regime dat in de praktijk vaak wordt onderschat.
2. Aanmerkelijk belang: vooral relevant in het nieuwe ontwerp
Hier wordt het interessant — en vaak ook verkeerd begrepen.
De vaak geciteerde vrijstelling van 1.000.000 euro en het tarief tot 10% horen niet bij het huidige artikel 90 WIB, maar bij het nieuwe ontwerp vanaf 2026.
Volgens de huidige plannen zou er voor aandeelhouders met een aanmerkelijk belang (typisch: participaties vanaf ±20%, vaak met familiale samenvoeging) een specifiek regime komen:
- een vrijstelling op de eerste 1.000.000 euro meerwaarde (vijfjaarlijks),
- en een progressieve belasting op het surplus, oplopend tot maximaal 10%.
De bedoeling is duidelijk: het verschil erkennen tussen de verkoop van een familiebedrijf en het verhandelen van beursposities. Maar ook hier geldt: de tekst kan nog evolueren.
3. De “klassieke” meerwaardebelasting op financiële activa
Los van aanmerkelijk belang voorziet het ontwerp ook in een algemene meerwaardebelasting op financiële activa (aandelen, fondsen, crypto, …) aan 10%, met een jaarlijkse vrijstelling voor kleinere beleggers.
Belangrijk detail: dit regime zal naast bestaande regels blijven bestaan. De fiscale werkelijkheid wordt dus niet eenvoudiger, maar gelaagder.
4. En dan is er nog het beroepsinkomen
Tot slot — en dit blijft cruciaal — kan een meerwaarde ook gewoon worden belast als beroepsinkomen.
Wie:
- zeer frequent handelt,
- op een gestructureerde en professionele manier,
- met duidelijke winstdoelstellingen,
loopt het risico dat de fiscus zegt: dit is geen beleggen meer, dit is een activiteit. In dat geval gelden progressieve tarieven, eventueel aangevuld met sociale bijdragen.
Bij cryptomunten zien we dit debat vandaag al volop spelen. Het onderscheid tussen “goede huisvader”, “speculant” en “beroepsbelegger” is geen theorie, maar dagelijkse praktijk.
Wat betekent dit concreet?
Vanaf 2026 spreken we niet over één meerwaardebelasting, maar over meerdere mogelijke kwalificaties:
- Beroepsinkomen (progressief belast)
- Diverse inkomsten (33%)
- Nieuwe meerwaardebelasting op financiële activa (10%, met specifieke regels voor aanmerkelijk belang)
Welke van toepassing is, hangt minder af van het label op het activum, en veel meer van gedrag, structuur en context. Meer weten? Neem even contact op met The Lex Business.